ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เนื้อวัวที่ต้มจนเปื่อยใช้ประกอบอาหาร.
ก. อาการที่เนื้ออูมหรือนูนขึ้นเพราะอักเสบหรือฟกชํ้าเป็นต้น.
น. เนื้อสันที่อยู่ภายในโคนหางของจระเข้เป็นต้น.
น. เนื้อหนังที่แตกแยกออกเพราะถูกตีฟันทิ่มแทงเป็นต้น.
[ปัดสะ-] (โบ) น. ผ้าขนสัตว์เนื้อฟุ.
ก. วิตกกังวล, เดือดเนื้อร้อนใจไม่เป็นสุข.
ว. ร่างกายมีเนื้อน้อย, ซูบ, ตรงข้ามกับ อ้วน.
น. เยื่อเหนียวที่ยึดกล้ามเนื้อให้ติดกัน, พั้งผืด ก็ว่า.
น. เนื้อของคนและสัตว์. (ส. มำส; ป. มํส).
ก. เชิญขวัญให้มาอยู่กับเนื้อกับตัวโดยมีหมอขวัญทำพิธี.
ว. ค่อยมีเนื้อมากขึ้น (ใช้แก่แผล), ค่อยอ้วนขึ้น.
ก. บริหารร่างกายเพื่อเพาะกล้ามเนื้อให้ใหญ่แข็งแรง.