ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ผ้า ๓ ผืน หมายถึง ผ้าของภิกษุ คือ อันตรวาสก (สบง) อุตราสงค์ (จีวร) และสังฆาฏิ (ผ้าทาบ), แต่โดยมากใช้ไตรจีวร เรียกสั้น ๆ ว่า ผ้าไตร. (ส. ตฺริจีวร; ป. ติจีวร).
[กะโสม] น. ผ้าใยไม้ (ผ้าลินิน), ผ้าขาว, ผ้าป่าน, เช่น อีกโกษมสวัสดิวรรณึก. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ส. เกฺษามฺ).
[ทุดสะ-] (แบบ) น. ผ้า เช่น กฐินทุสทาน ว่า ถวายผ้ากฐิน. (ป. ทุสฺส).
น. ผ้าที่ภิกษุสามเณรใช้รองในเวลากราบพระ ซึ่งกลายมาจากผ้าสันถัต, (โบ) กราบพระ ก็ว่า.
[กฺรูม] ว. กรอม, คลุม, เช่น ห่มเพลาะกรูมกรอกรุยฉุยเฉิดฉัน. (มณีพิชัย).
[กำ-] (แบบ) น. ผ้าทอด้วยขนสัตว์. (ป.).
ก. ทอกันหน้าผ้าไม่ให้เส้นด้ายหลุดออกมา.
[แคฺวก] ว. เสียงดังอย่างเสียงผ้าขาด.
น. ชายผ้าที่เป็นเส้น ๆ, ครุย ก็ว่า.
ก. สวมเสื้อผ้าหรือประดับประดาร่างกาย.
ก. เย็บให้เป็นลวดลายด้วยจักรเย็บผ้า.
น. ผ้าขาวบางเนื้อแน่นละเอียด.