ค้นเจอ 716 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ห่มผ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตรีจีวร

น. ผ้า ๓ ผืน หมายถึง ผ้าของภิกษุ คือ อันตรวาสก (สบง) อุตราสงค์ (จีวร) และสังฆาฏิ (ผ้าทาบ), แต่โดยมากใช้ไตรจีวร เรียกสั้น ๆ ว่า ผ้าไตร. (ส. ตฺริจีวร; ป. ติจีวร).

โกษม

[กะโสม] น. ผ้าใยไม้ (ผ้าลินิน), ผ้าขาว, ผ้าป่าน, เช่น อีกโกษมสวัสดิวรรณึก. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ส. เกฺษามฺ).

ทุส,ทุส-,ทุสสะ

[ทุดสะ-] (แบบ) น. ผ้า เช่น กฐินทุสทาน ว่า ถวายผ้ากฐิน. (ป. ทุสฺส).

ผ้ากราบ

น. ผ้าที่ภิกษุสามเณรใช้รองในเวลากราบพระ ซึ่งกลายมาจากผ้าสันถัต, (โบ) กราบพระ ก็ว่า.

กรูม

[กฺรูม] ว. กรอม, คลุม, เช่น ห่มเพลาะกรูมกรอกรุยฉุยเฉิดฉัน. (มณีพิชัย).

กัมพล

[กำ-] (แบบ) น. ผ้าทอด้วยขนสัตว์. (ป.).

เก็บหน้าผ้า

ก. ทอกันหน้าผ้าไม่ให้เส้นด้ายหลุดออกมา.

แควก

[แคฺวก] ว. เสียงดังอย่างเสียงผ้าขาด.

ชายครุย

น. ชายผ้าที่เป็นเส้น ๆ, ครุย ก็ว่า.

แต่งตัว

ก. สวมเสื้อผ้าหรือประดับประดาร่างกาย.

ปักจักร

ก. เย็บให้เป็นลวดลายด้วยจักรเย็บผ้า.

ผ้าใบกลอย

น. ผ้าขาวบางเนื้อแน่นละเอียด.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ