ผลการค้นหา

สี่แก่* *สี่แก่ *สี่แก่*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,412 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สี่แก่"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค่าว

(ถิ่น-พายัพ) น. กลอนหรือกวีนิพนธ์แบบหนึ่ง มักใช้แต่งรำพันความรักหรือแต่งเป็นเรื่อง เช่น ค่าวเรื่องจำปาสี่ต้น หมายถึง คำกลอนเรื่องจำปาสี่ต้น.
 พจนานุกรมไทย

เข้ม

ว. แรงกล้า เช่น รสเข้ม เหล้าเข้ม; แก่, จัด, (มักใช้แก่สีและรส) เช่น สีเข้ม.
 พจนานุกรมไทย

เฒ่าหัวงู

น. คนแก่หรือคนมีอายุมากที่มีเล่ห์เหลี่ยมหรือกลอุบายหลอกเด็กผู้หญิงในทางกามารมณ์, คนแก่เจ้าเล่ห์.
 พจนานุกรมไทย

ผงเข้าตาตัวเอง

(สำ) น. เมื่อปัญหาหรือความเดือดร้อนเกิดแก่ผู้อื่น ช่วยแก้ไขให้เขาได้ แต่เมื่อเกิดแก่ตน กลับแก้ไขไม่ได้.
 พจนานุกรมไทย

มน

ก. อยู่กับที่ (ใช้แก่ดาวนพเคราะห์ ซึ่งปรากฏแก่ตาเป็น ๓ ทาง คือ เสริด ว่า ไปข้างหน้า, พักร ว่า ถอยหลัง, มน ว่า อยู่กับที่).
 พจนานุกรมไทย

กระเส่า,กระเส่า ๆ

ว. สั่นเครือและเบา (ใช้แก่เสียง).
 พจนานุกรมไทย

กลับเกลือก

ว. กลอกขึ้นกลอกลง (ใช้แก่ตา), กระลับกระเลือก ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

กลางคน

ว. มีอายุพ้นวัยหนุ่มสาว แต่ยังไม่แก่.
 พจนานุกรมไทย

ก๋ากั่น

ว. อวดกล้า (มักใช้แก่ผู้หญิง).
 พจนานุกรมไทย

กาววาว

ว. แวววาว, ฉูดฉาด, บาดตา, (ใช้แก่สี).
 พจนานุกรมไทย

ขบไม่แตก

ก. คิดไม่ออก, แก้ไม่ตก, (ใช้แก่ปัญหา).
 พจนานุกรมไทย

ขรม

[ขะหฺรม] ว. เอ็ดอึง, แซ่, (ใช้แก่เสียง).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด