ค้นเจอ 263 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "รำคาญหู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

รก

ว. ที่กระจัดกระจายอยู่เกลื่อนกลาดไม่เป็นระเบียบเรียบร้อย เช่น ทิ้งกระดาษไว้รกบ้าน, ที่งอกหรือขึ้นรวมกันอยู่อย่างยุ่งเหยิงไม่เป็นระเบียบเรียบร้อย เช่น หญ้ารก ป่ารก, น่ารำคาญเพราะไม่เป็นระเบียบ เช่น รกตา รกหู รกสมอง.

ระคาย

น. ละอองที่ทำให้คายคัน. ก. ทำให้คายคันเหมือนถูกละออง เช่น ระคายตัว, กระทบกระเทือนกายใจให้เกิดรำคาญไม่สุขใจ เช่น ระคายหู, (กลอน) ใช้เป็น กระคาย ก็มี.

เกะ

ว. สั้น เช่น ควายเขาเกะแค่หู. (สิบสองเดือน).

เงี่ยหู

ก. เอียงหูฟังเพื่อให้ได้ยินถนัด, ตั้งใจฟัง.

มกรกุณฑล

[มะกอระ-] น. เครื่องประดับหูมีรูปคล้ายมังกร.

มหุรดี

น. ครู่, ขณะ, ชั่วโมง. (ส. มุหูรฺต, มุหูรตฺต).

มืดมัว

ว. มีแสงสว่างน้อย เช่น อากาศมืดมัว, ไม่แจ่มใส เช่น หูตามืดมัว.

หนวก

[หฺนวก] ว. อาการที่หูขาดสมรรถภาพในการได้ยินเสียง.

ตอแย

ก. ยั่วให้เกิดความรำคาญหรือให้โกรธ, สนใจ, (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น อย่าไปตอแยด้วย.

มรานควาน

[มะรานคฺวาน] ก. รบกวน, ทำให้รำคาญ. (ข. เมฺรญคงฺวาล).

มารุมมาตุ้ม

ว. มะรุมมะตุ้ม, กลุ้มรุมทำให้เกิดรำคาญ, เช่น เจ้าหนี้มามารุมมาตุ้มทวงหนี้กันใหญ่.

กรรณ

[กัน] น. หู, ใบหู, กลอน ใช้เป็น กรรณา ก็มี เช่น กรรณาคือกลีบกาญจ- นปัทม์. (สมุทรโฆษ), ราชาศัพท์ใช้ว่า พระกรรณ. (ส. กรฺณ).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ