ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สำผับปะลาบ, -ปะลาปะ] น. คำพูดเพ้อเจ้อ. (ป. สมฺผปฺปลาป; ส. สมฺปฺรลาป).
[ทู-สก] (แบบ) น. ผู้ประทุษร้าย. (ส.; ป. ทูสก).
[-สะ-] น. โจร, ขโมย. (ส.; ป. โมส, โมสก).
น. ลมหายใจออก. (ป.; ส. ปฺรศฺวาส).
น. เดน. (ส.; ป. ภุตฺตเสส).
ก. เคือง, แค้น. (ส.; ป. โรส).
น. อำนาจ, การบังคับบัญชา. (ส.; ป. วส).
น. การหายใจ, ลมหายใจ. (ส. ศฺวาส).
น. มงกุฎ; กรอบหน้า. (ส.; ป. อุณฺหีส).
น. ทวีปใหญ่อยู่ทางทิศตะวันออกของเขาพระสุเมรุ เป็นทวีป ๑ ใน ๔ ทวีป ได้แก่ อุตรกุรุทวีปหรืออุตรกุรูทวีป บุพวิเทหทวีป ชมพูทวีป และอมรโคยานทวีป.
[พฺลุ้น] ว. อ่อน (ใช้แก่มะพร้าวที่กะลายังไม่แข็ง).