ค้นเจอ 439 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปะดาบ,ฟันดาบ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปสุต

[ปะ-] ก. ประสูต. (ป.; ส. ปฺรสูต).

ปหาร

[ปะ-] น. ประหาร. (ป.; ส. ปฺรหาร).

ปหาส

[ปะ-] น. ประหาส. (ป.; ส. ปฺรหาส).

ปารุปนะ

[-รุปะนะ] น. ผ้าห่ม. (ป.).

ปุ

ก. ปะ เช่น เอาไม้ไปปุฝาเรือน.

ลาป,ลาป-,ลาป-

[ลาปะ-, ลาบ-] น. นกมูลไถ. (ป.).

วิธูปนะ

[-ทูปะนะ] น. พัด. (ป., ส.).

อุปกิณณะ

[-ปะกินนะ] ว. ปกคลุมไว้, ปิดบังอยู่. (ป.).

อุปริมปริยาย

[-ปะริยาย] น. เนื้อความอันสูงสุด.

สัมปรายิกภพ

[-ปะรายิกะ-] น. ภพหน้า. (ป., ส.).

ปฏิภาณ,ปฏิภาณ-

[ปะติพาน, ปะติพานะ-, ปะติพานนะ-] น. เชาวน์ไวในการกล่าวแก้หรือโต้ตอบเป็นต้นได้ฉับพลันทันทีและแยบคาย. (ป.).

สันดาป

[-ดาบ] น. ความเร่าร้อน, ความแผดเผา; การเผาไหม้; ชื่อนรกขุมหนึ่ง. (ป., ส.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ