ผลการค้นหา

ปลาเข็ง* *ปลาเข็ง *ปลาเข็ง*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 561 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปลาเข็ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เรือประมง

น. เรือกลไฟขนาดใหญ่ที่ใช้จับปลาในทะเลลึก มักมีเครื่องอุปกรณ์ที่ทันสมัยใช้จับปลา แช่ปลา และทำปลาด้วยกรรมวิธีต่าง ๆ อยู่ในทะเลได้หลาย ๆ สัปดาห์.
 พจนานุกรมไทย

แป้น

น. ชื่อปลาทะเลหรือปลานํ้ากร่อยในสกุล Leiognathus, Secutor และ Gazza วงศ์ Leiognathidae เป็นปลาขนาดเล็ก ลำตัวป้อม แบนข้างมาก มักมีสีเงินหรือสีเนื้อ และเป็นอีกชื่อหนึ่งของปลาดอกหมากทุกชนิดในสกุล Gerres และ Pentaprion วงศ์ Gerreidae โดยเฉพาะ แป้นแก้ว คือ Pentaprion longimanus และยังอาจพบเป็นชื่อเรียกปลาข้าวเม่าในสกุล Ambassis วงศ์ Ambassidae ด้วย.
 พจนานุกรมไทย

ขยุย

[ขะหฺยุย] น. ชื่อปลานํ้าจืดขนาดเล็กชนิด Akysis macronemus ในวงศ์ Akysidae รูปร่างคล้ายปลาแขยง ไม่มีเกล็ด มีหนวด, สามเขี้ยว ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

เล่งฮื้อ

น. ชื่อปลานํ้าจืดชนิด Hypophthalmichthys molitrix ในวงศ์ Cyprinidae มีรูปร่างลักษณะ ถิ่นกำเนิดและแหล่งอาศัยคล้ายปลาลิ่นฮื้อ.
 พจนานุกรมไทย

ขาม้า

น. ครีบคู่ที่อยู่ตรงอกปลา, ตะเกียบ ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

เขมือบ

[ขะเหฺมือบ] ก. กลืนกินอย่างปลา, กินอย่างตะกละ.
 พจนานุกรมไทย

ตกปลัก

ก. อาการที่ปลาเป็นต้นมารวมกันอยู่ในบ่อหรือหนองที่นํ้างวด, ตกคลัก ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ไต้ก๋ง

น. นายท้ายเรือสำเภาหรือเรือจับปลา. (จ.).
 พจนานุกรมไทย

ทอดมัน

น. ของกินชนิดหนึ่ง เอาปลาหรือกุ้งผสมกับนํ้าพริกโขลกให้เข้ากันจนเหนียวแล้วทอดในนํ้ามัน.
 พจนานุกรมไทย

น้ำปลา

น. นํ้าสำหรับปรุงอาหารให้มีรสเค็ม ทำจากปลาหรือสิ่งอื่นหมักกับเกลือ.
 พจนานุกรมไทย

เน่า

ว. เสียและมีกลิ่นเหม็น เช่น ปลาเน่า เนื้อเน่า.
 พจนานุกรมไทย

สลุมพร

[สะหฺลุมพอน] น. ปลาเนื้ออ่อน. (พจน. ๒๔๙๓).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด