ค้นเจอ 767 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปลายฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ย่อง

ก. เดินอย่างใช้ปลายเท้าจดลงเบา ๆ.

ล้มฝา

ก. ทำปลายฝาเรือนทรงไทยให้สอบขึ้น.

สะพานเสี้ยว

น. สะพานที่สร้างให้ปลายโค้งเลี้ยวไปทางขวาหรือซ้าย.

สิขา

น. เปลวไฟ; ยอด, ปลาย. (ป.; ส. ศิขา).

หัวบัว

น. กำไลที่ปลายทั้ง ๒ ข้างเป็นรูปดอกบัวตูม.

หางงอ

น. หางที่ปลายงอขึ้น (ใช้แก่หมาและแมว).

เชิงกลอน

น. ไม้ประกับปลายเต้าตลอดชายคาเรือนแบบเก่า; ไม้ประกับปลายจันทันตลอดชายคาเรือนแบบใหม่ที่ไม่มีเต้า.

มีดดาบ

น. มีดขนาดใหญ่ ใบมีดรูปยาวรีประมาณ ๑ ศอก ปลายงอนขึ้นเล็กน้อย ด้ามทำด้วยไม้ยาว ๑ คืบ ดาบของหลวงปรกติสอดไว้ในฝัก ดาบเชลยศักดิ์ไม่นิยมทำฝักสำหรับสอดดาบ ใช้เป็นอาวุธ มีชื่อเรียกต่างกันออกไปตามลักษณะปลายดาบ, ถ้าปลายแหลม หัวงอน เรียกว่า มีดดาบหัวปลาซิว, ถ้าปลายมนแหลมเรียกว่า มีดดาบหัวปลาหลด, ถ้าปลายตัดขวางเรียกว่า มีดดาบหัวตัด, ถ้าปลายแหลมตัดปลายสันเฉียงปัดไปทางปลายดาบเรียกว่า มีดดาบหัวเผล้.

กระซ่าง

(โบ) ว. กระจ่าง เช่น กระซ่างฟ้าเห็นกัน. (ม. คำหลวง สักบรรพ), กระช่าง ก็ว่า.

คคนางค์

[คะคะนาง] น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + องฺค).

คคนานต์

[คะคะนาน] น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + อนฺต).

ตะวันขึ้น

ก. ดวงอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้า, ตรงข้ามกับ ตะวันตก.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ