ค้นเจอ 817 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ท้องฟ้า, นภากาศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตามใจปากลำบากท้อง

(สำ) ก. เห็นแก่กินมักจะเดือดร้อน.

ท้องยุ้งพุงกระสอบ

(สำ) น. คนกินจุ. (ปาก) ว. ที่กินจุผิดปรกติ.

เลือดท่วมท้องช้าง

ว. นองเลือด.

เอาน้ำลูบท้อง

(สำ) ก. อดทนในยามยากโดยกินน้ำแทนข้าว.

คู่ฟ้าคู่ดิน

ว. ยั่งยืนอยู่ชั่วฟ้าดินสลาย, ชั่วนิรันดร.

ถ่มน้ำลายรดฟ้า

(สำ) ก. ประทุษร้ายต่อสิ่งที่สูงกว่าตน ตัวเองย่อมได้รับผลร้าย.

ฝนตกไม่ทั่วฟ้า

(สำ) ก. ให้หรือแจกจ่ายอะไรไม่ทั่วถึงกัน.

สาง

น. ปรากฏการณ์บนท้องฟ้าในเวลาเช้ามืด เริ่มแต่มีความมืดน้อยลง ๆ ตามลำดับ จนกว่าจะสว่างแจ้งเป็นที่สุด เรียกว่า ท้องฟ้าสาง. ก. ทำให้แจ้งให้กระจ่าง เช่น สางคดี, ทำให้หายยุ่ง เช่น สางผม.

กาศิก,กาศิก-

[กาสิกะ-] (แบบ) ว. ที่มาจากแคว้นกาสี, เหมือนไหม, แกมไหม. (ส.; ป. กาสิก).

แขม่ว

[ขะแหฺม่ว] ก. ผ่อนลมหายใจให้ท้องยุบลง, บังคับกล้ามเนื้อท้องให้ท้องยุบลง, กระแหม่ว ก็ว่า.

ลำพู่กัน

น. เรียกสิ่งที่ปรากฏเป็นลำขาวไปในท้องฟ้าเวลาเช้าหรือเย็นถือว่าเป็นลางบอกเหตุ.

ขอก

น. เขต, แดน; (ถิ่น-พายัพ) ริม, ขอบ, เช่น ไปขอกฟ้า ว่า ไปริมฟ้า.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ