ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกระเจียว. (ดู กระเจียว).
น. ต้นลม, ลมต้นฤดูหนาว; เรียกไข้ที่มักเกิดเพราะถูกอากาศเย็นต้นฤดูหนาวว่า ไข้หัวลม.
[เหฺง้า] น. ลำต้นที่อยู่ใต้ดินของพืชบางชนิด เช่น ขิง กระวาน ที่จมอยู่ใต้ดิน; ต้นเดิม, ต้นวงศ์.
[-เพน] น. กลองทัดขนาดใหญ่ใช้ตีเป็นสัญญาณบอกเวลา ๑๑ นาฬิกา เพื่อภิกษุสามเณรจะได้ฉันเพล.
ก. เริ่มทำ, ขึ้นต้น.
กำไลต้นแขน
เครื่องประดับ
(สำ) น. ตอนแรกประพฤติตัวไม่ดี แต่ภายหลังกลับสำนึกตัวได้แล้วประพฤติดีตลอดไป, ตอนต้นไม่ดีไปดีเอาตอนหลัง.
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นข่อยหนาม. (ดู [[ข่อยหนาม]]).
น. ต้นหอม เช่น กระเทียมหอมรำแย้ ก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นกะอวม. (ดู [[กะอวม]]).
น. นุ่น. (เทียบมลายู กระป๊อก ว่า ต้นนุ่น).
(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นราชดัด. (ดู ราชดัด).