ผลการค้นหา

ขาดขา* *ขาดขา *ขาดขา*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 515 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขาดขา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สมุจเฉทปหาน

[-ปะหาน] น. การละกิเลสได้ขาดอย่างพระอรหันต์.
 พจนานุกรมไทย

งานหลวงไม่ให้ขาด งานราษฎร์ไม่ให้เสีย

(สำ) ทำงานไม่บกพร่องทั้งงานส่วนรวมและส่วนตัว, ใช้เพี้ยนว่า งานหลวงไม่ขาด งานราษฎร์ไม่เสีย ก็มี.
 พจนานุกรมไทย

กระจอก

ว. เขยก (ใช้แก่ขา). (ข. ขฺจก ว่า ขาพิการ); (ปาก) ไม่สำคัญ, เล็กน้อย, เช่น เรื่องกระจอก, ต่ำต้อย เช่น คนกระจอก.
 พจนานุกรมไทย

เท้าสิงห์

น. เรียกขาโต๊ะหรือขาตู้ที่แกะเป็นรูปตีนสิงห์; ชื่อลายสลักทำเป็นรูปตีนสิงห์.
 พจนานุกรมไทย

ขาเกวียน

(โบ) น. ลูกล้อเกวียน เช่น ขาเกวียนขาหนึ่ง. (อัยการเบ็ดเสร็จ).
 พจนานุกรมไทย

ตัก

น. หน้าขาตอนเข่าถึงโคนขาในเวลานั่ง.
 พจนานุกรมไทย

ท้องน่อง

น. ส่วนของขาเบื้องหลัง มีลักษณะโค้งนูน ด้านตรงกันข้ามกับหน้าแข้ง.
 พจนานุกรมไทย

นั่งพับเพียบ

ก. นั่งพับขาทั้ง ๒ ข้าง ให้ปลายเท้าไปทางเดียวกัน.
 พจนานุกรมไทย

แผ่หลา

(ปาก) ว. อาการที่นอนเหยียดแขนขาเต็มที่.
 พจนานุกรมไทย

หน้าแข้ง

น. ส่วนหน้าของขา ใต้เข่าลงไปถึงข้อเท้า, แข้ง ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

หมูแฮม

น. ขาหลังของหมูแช่น้ำเกลือแล้วรมควัน, แฮม ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ปลั๊ก,ปลั๊กไฟ

[ปฺลั๊ก] น. อุปกรณ์ไฟฟ้ามีขาโลหะ ๒ ขา (บางแบบมี ๓ ขา) ปลายข้างหนึ่งของแต่ละขาตรึงอยู่กับวัตถุหุ้ม ซึ่งเป็นฉนวนไฟฟ้า ใช้เสียบเข้ากับเต้ารับเพื่อให้กระแสไฟฟ้าเคลื่อนที่ผ่านเข้าสู่เครื่องใช้ไฟฟ้าได้ครบวงจร, เต้าเสียบ ก็เรียก. (อ. plug).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด