ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ชื่อโรคลมอย่างหนึ่งมีอาการให้จุกเสียดเรื้อรังอยู่เสมอ เรียกว่า ลมสันดาน.
(แบบ) น. ลมหายใจเข้า, คู่กับ ปัสสาสะ คือ ลมหายใจออก; การหายใจคล่อง; ความโปร่งใจ. (ป.).
ว. ขยันไม่ย่อท้อ, เอาจริงเอาจัง, มีกำลังมาก.
ก. ทำเต็มกำลังไม่ย่อท้อ.
น. กำลังแห่งอำนาจ. (ป., ส.).
ก. อาการที่ช้างกำลังจะตกมัน.
น. บันไดที่เคลื่อนได้ด้วยกำลังไฟฟ้า.
[พะลี] ว. มีกำลัง. (ป.).
น. แรง, กำลัง, เช่น หมดเรี่ยวแรง.
ว. มีกำลังน้อย, ไม่แข็งแรง, ไม่เข้มแข็ง.
ก. อาการที่ลมระบายออกทางทวารหนัก, ผายลม. น. ลมที่ออกจากทวารหนัก เช่น เหม็นตด.
ว. เสียงอย่างเสียงลมรั่วออกจากที่อัดลมไว้ เช่น เสียงปล่อยลมดังฟี้ นอนกรนฟี้.