ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ถิ่น-อีสาน) ก. ลืม, เปิด, แย้ม, (ใช้แก่ตา) เช่น มืนตา ว่า ลืมตา.
[สุนยะตา] น. ความว่างเปล่า. (ป. สุญฺตา; ส. ศูนฺยตา).
(แบบ) น. ผู้แบ่ง, เพศหญิงใช้ว่า ภาชินี.
น. แสงสว่าง; พระอาทิตย์. (ป.; ส. ภานุ).
น. พระอาทิตย์. (ป. ภาณุมา; ส. ภานุมนฺตฺ).
น. ความเบา, ความสะดวก, ความง่ายดาย. (ส. ลฆุภาว).
น. ฐานะหรือความเป็นอยู่อย่างสูง. (ป., ส. อุปริภาว).
ก. ส่ายตาดูทั่วไป.
น. ตา. (ป.; ส. จกฺษุ).
น. ส่วนสำคัญของตา ทำให้แลเห็น.
ก. ชำเลือง, ดูทางหางตา.
น. ตาที่มีลักษณะเล็กเรียว.