ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะริ-] ก. ผูก, แต่ง, ร้อยกรอง. (ป. ปริพนฺธ).
ก. ประดับ, แต่ง. (ส.; ป. ภูสิต).
[มนทะนะ] น. เครื่องประดับ, อาภรณ์; การแต่ง. (ป., ส.).
ก. ขึ้นต้นกลอนแล้วโยนให้คนอื่นแต่งต่อ.
ก. เด็ดหรือตัดเพื่อแต่ง เช่น ลิดกิ่ง ลิดใบ.
[ละเบง] (กลอน) ก. แต่ง, ประพันธ์. (ข. เลฺบง ว่า การเล่น).
น. เครื่องประดับ, เครื่องแต่ง. (ส.; ป. วิภูสา).
ว. แต่งแล้ว, ประดับแล้ว. (ส.; ป. วิภูสิต).
(โบ) น. ตัว เช่น แต่งแง่. (จารึกสยาม), มิแต่งแง่ให้แม่ชม มิหวีผมให้แม่เชย. (ลอ).
[-แหฺน] ก. พูดกระทบหรือพูดเป็นเชิงเสียดสี, กระแนะกระแหน ก็ว่า.
ว. คำแต่งคำ ขาว ให้รู้ว่าสีขาวมาก, จั๊วะ ก็ว่า.
ว. คำแต่งคำ ขาว ให้รู้ว่าสีขาวมาก, จ๊วก ก็ว่า.