ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. สามารถในทางใดทางหนึ่ง เช่น เก่งคำนวณ เรียนเก่ง, เป็นเช่นนั้นบ่อย ๆ, มักเป็นเช่นนั้น, เช่น เป็นหวัดเก่ง หลับเก่ง ลืมเก่ง.
เก่ง
(สำ) น. คนเก่งต่อเก่งมาสู้กัน.
(สำ) น. คนเก่งที่มีครูเก่ง.
ว. เชี่ยวชาญที่สุด, เก่งที่สุด.
ว. ดีแต่พูด ทำไม่ได้, ไม่เก่งจริง.
ว. เหมือน, คล้าย, เช่น เก่งปานกัน; เช่น, เพียง, ดัง, เช่น ดีถึงปานนี้ เก่งอะไรปานฉะนี้.
ว. ว่องไว, เก่ง, เชี่ยว. (ส.).
น. การต่อสู้กันด้วยดาบ เช่น เขาเก่งในทางฟันดาบ.
ว. ฝีมือเก่ง, คล่องแคล่ว. (ส.).
ก. เล่นหรือล้อไม่จริงจัง. ว. ใช้ในประโยคปฏิเสธ หมายความว่า มาก เช่น เก่งไม่หยอก คือ เก่งมาก.
[แกฺล้ว] ว. กล้า, องอาจ, เก่ง, ว่องไว.