ค้นเจอ 110 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ไม่เก่ง,ไม่ถนัด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ถนัด

[ถะหฺนัด] ก. สันทัด, ชำนาญ, เช่น ถนัดแต่งกลอน. ว. สะดวก เช่น เดินไม่ถนัด; ชัด, แม่นยำ, เช่น เห็นไม่ถนัด; เช่น, ราวกับ, เช่น ถนัดดั่งภูผาหลวง ทุ่มแท้. (ตะเลงพ่าย), สนัด ก็ว่า.

เก่ง

ว. สามารถในทางใดทางหนึ่ง เช่น เก่งคำนวณ เรียนเก่ง, เป็นเช่นนั้นบ่อย ๆ, มักเป็นเช่นนั้น, เช่น เป็นหวัดเก่ง หลับเก่ง ลืมเก่ง.

ฟาง

ว. เห็นไม่ถนัด, ทำให้เห็นไม่ถนัด, เช่น ตาฟาง.

สอบความถนัด

ก. ทดสอบดูว่ามีความถนัดหรือความสามารถในทางใดบ้าง, ทดสอบดูว่ามีความถนัดในสาขาวิชาที่ต้องการเข้าศึกษาหรือในงานที่จะต้องทำหรือไม่.

ทรงพระปรีชา

เก่ง

เพชรตัดเพชร

(สำ) น. คนเก่งต่อเก่งมาสู้กัน.

ย่องแย่ง

ว. ไม่ถนัด, ไม่แข็งแรง, (ใช้แก่อาการเดินที่เหยียบไม่ถนัด), กระย่องกระแย่ง ก็ว่า.

ศิษย์มีครู

(สำ) น. คนเก่งที่มีครูเก่ง.

ยวดยง

ว. เชี่ยวชาญที่สุด, เก่งที่สุด.

เข้าทาง

ก. ตรงตามที่ต้องการ, ตรงตามที่ถนัด.

ถนัดถนี่

(ปาก) ว. ถนัดชัดเจน เช่น เห็นถนัดถนี่.

ตะคุ่ม,ตะคุ่ม ๆ

ว. ที่เห็นเป็นเงาดำ ๆ เพราะอยู่ในที่หรือในระยะที่เห็นไม่ถนัด.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ