ค้นเจอ 45 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "อนุนัย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อนุ

คำประกอบหน้าศัพท์บาลีหรือสันสกฤตมีความหมายว่า น้อย เช่น อนุทิศ = ทิศน้อย, ภายหลัง, รุ่นหลัง, เช่น อนุชน = ชนรุ่นหลัง, ตาม เช่น อนุวัต = เป็นไปตาม, เนือง ๆ เช่น อนุศาสน์ = สอนเนือง ๆ คือ พรํ่าสอน. (ป., ส.).

นัย

[ไน, ไนยะ] น. ข้อสำคัญ เช่น นัยแห่งเรื่องนี้; ความ, ความหมาย, เช่น หลายนัย; แนว, ทาง, เช่น ตีความได้หลายนัย; แง่ เช่น อีกนัยหนึ่ง. (ป. นย).

อนุตร,อนุตร-

[อะนุดตะระ-] ว. ไม่มีสิ่งใดสูงกว่า, ดีเลิศ, ยิ่ง, วิเศษ เช่น อนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ. (ป., ส. อนุตฺตร).

อนุประโยค

น. ประโยคเล็กที่ทำหน้าที่แต่งมุขยประโยคให้ได้ความดีขึ้น แบ่งเป็น ๓ ชนิด คือ นามานุประโยค คุณานุประโยค และวิเศษณานุประโยค.

พูดเป็นนัย

(สำ) ก. พูดอ้อม ๆ โดยไม่บอกเรื่องราวตรง ๆ.

เลศนัย

[เลดไน] น. การพูดหรือแสดงอาการเป็นชั้นเชิงให้รู้ในที เช่น พูดเป็นเลศนัย ขยิบตาให้รู้เป็นเลศนัยว่าให้หยุดพูด.

เอกนัย

[เอกะ-, เอกกะ-] น. นัยอันหนึ่ง, นัยอันเดียวกัน.

อนุกาชาด

(โบ) น. อนุสมาชิกของสภากาชาด.

บอกใบ้

ก. แนะด้วยอุบาย, บอกเป็นเลศนัย.

อนุศิษฏ์

ก. สั่งสอน, ชี้แจง. (ส.; ป. อนุสิฏฺ).

กำกวม

ว. เคลือบคลุม, คลุมเครือ, มีความหมายได้หลายนัย.

ตาบอดคลำช้าง

(สำ) น. คนที่รู้อะไรด้านเดียวหรือนัยเดียวแล้วเข้าใจว่าสิ่งนั้นเป็นอย่างนั้น.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ