ค้นเจอ 607 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หิมะ, ตา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตา

น. พ่อของแม่, ผัวของยาย, ชายที่เป็นญาติชั้นเดียวกับพ่อของแม่หรือที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับตา, (ปาก) คำเรียกชายสูงอายุที่ตนไม่ค่อยเคารพนับถือ เช่น ตาเถร ตาแก่ หรือเรียกชายรุ่นราวคราวเดียวกันอย่างเป็นกันเอง เช่น ตาเกิ้น ตาโย่ง หรือเรียกเด็กชายที่ตนเอ็นดูรักใคร่ เช่น ตาหนู.

ตา

น. ส่วนหนึ่งของร่างกายคนและสัตว์ ทำหน้าที่เป็นเครื่องดูรูป; ส่วนหนึ่งของต้นไม้ตรงที่แตกกิ่ง, รอยของต้นไม้ตรงที่เคยแตกกิ่ง; ช่องที่เกิดจากการถัก สาน หรือลากเส้นผ่านกัน เช่น ตาร่างแห ตาตะแกรง ตาตาราง; คราว เช่น ตานี้ ถึงตาฉันบ้างละนะ; เรียกลายที่เป็นตาตามรูปต่าง ๆ ตามลักษณะของสิ่งของ เช่น ตาสมุก ตาราชวัติ ตาเมล็ดงา ตาเม็ดบัว ตาหมากรุก.

พระเนตร

ตา

เข้าตา

ก. เห็นว่าดีและพอใจ เช่น เข้าตากรรมการ.

ตามีตามา,ตาสีตาสา

(สำ) น. ชาวบ้านทั่ว ๆ ไป.

หิม,หิม-,หิมะ

[หิมมะ-] น. ละอองนํ้าในอากาศที่แปรสภาพเป็นของแข็งเพราะอุณหภูมิตํ่า ลักษณะฟูเป็นปุย ลอยลงมาจากท้องฟ้า; ความหนาว, ความเยือกเย็น; ฤดูหนาว. (ป., ส.).

หนังพระเนตร , หลังพระเนตร

หนังตา เปลือกตา หรือหลังตา

ร่างกาย

ตาเฟื้องตาสลึง

(สำ) น. ตาที่แสดงอาการว่าชอบพอรักใคร่ เป็นการทอดไมตรีในทางชู้สาว (มักใช้แก่หญิงสาว).

ตาเล็กตาน้อย

(สำ) น. ตาที่แสดงอาการว่าชอบพอรักใคร่ เป็นการทอดไมตรีในทางชู้สาว (มักใช้แก่หญิงสาว), ตาที่แสดงอาการประจบประแจง (มักใช้แก่เด็ก).

ตาเอก

น. ตาที่มีตาดำอยู่ไม่ตรงที่.

พึงตา

ว. พอตา, เหมาะตา.

กินน้ำตา

(สำ) ก. ร้องไห้, เศร้าโศก.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ