ค้นเจอ 173 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "รสชาติหวาน,ปากหวาน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปากหวาน

ว. พูดจาไพเราะ (มักใช้ในทางที่ล่อใจหรือไม่จริงใจ); อาการที่รู้สึกหวานในปากเมื่อเวลาเป็นไข้.

รสชาติ

[รดชาด] น. รส เช่น แกงนี้ไม่มีรสชาติเลย

คำนาม

รส มาจากภาษาบาลีสันสกฤต เป็นคำนาม หมายถึง สิ่งที่รู้ได้ด้วยลิ้น เช่น เปรี้ยว หวาน เค็ม ฝาด ขม

หวาน

ว. มีรสอย่างรสนํ้าตาล; เพราะ เช่น หวานหู เสียงหวาน, ชุ่มชื่น, ที่รัก เช่น หวานใจ; น่ารักชวนมอง เช่น หน้าหวาน; อ่อนสดใส ในคำว่า สีหวาน; (ปาก) ที่ทำได้ง่าย, ที่ทำได้สะดวก, เช่น เลขข้อนี้หวานมาก. ก. ชำรุดไม่กินเกลียวกัน ในคำว่า เกลียวหวาน.

หวาน

น. ผักหวาน.

ปากหวานก้นเปรี้ยว

(สำ) ก. พูดจาอ่อนหวานแต่ไม่จริงใจ.

เครื่องหวาน, เครื่องต้นหวาน

ของหวาน, อาหารหวาน

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

เฌอเอม

ไม้หวาน

เสียงหวาน

น. น้ำเสียงไพเราะนุ่มนวลน่าฟัง.

หวานเย็น

น. ของกินเป็นก้อนสี่เหลี่ยม ทำด้วยน้ำหวานหรือน้ำกะทิเป็นต้น แล้วทำให้แข็งด้วยความเย็น. (ปาก) ว. ที่แล่นไปช้า ๆ อย่างไม่รีบร้อน (มักใช้แก่รถไฟ รถประจำทาง) เช่น รถไฟขบวนหวานเย็น.

เครื่องหวาน

ของหวาน

อาหาร

ชืด

ว. จืด, หมดรสชาติ.

ชูรส

ว. ที่ทำให้มีรสชาติดีขึ้น เช่น ผงชูรส.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ