ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 183 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "พึ่งพิง,ยืนพิง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พิง

ก. อิง เช่น ยืนพิงเสา.
 พจนานุกรมไทย

พึ่งพิง

ก. พักพิงอาศัย.
 พจนานุกรมไทย

ประแอก

ก. พิง. (ข.).
 พจนานุกรมไทย

บังอิง

น. พนัก. ก. อิง, พิง.
 พจนานุกรมไทย

อิง

ก. พิง เช่น อิงหมอน; พึ่ง, อาศัย, บางทีใช้เข้าคู่กับคำ อาศัย เป็น อิงอาศัย.
 พจนานุกรมไทย

กระดานพิง

น. แผ่นสำหรับรับหมอนพิงหลังเช่นใช้ที่ธรรมาสน์.
 พจนานุกรมไทย

ประอรประเอียง

ว. งามกรีดกราย, เคล้าพิงอิงเอียง.
 พจนานุกรมไทย

พึ่ง

ก. อาศัย เช่น พึ่งบารมีคนอื่น, พักพิง เช่น ไปพึ่งเขาอยู่, ขอความช่วยเหลือ เช่น หนีร้อนมาพึ่งเย็น.
 พจนานุกรมไทย

พึ่ง

ว. คำช่วยกริยาหมายถึงเวลาที่ล่วงไปหยก ๆ ในขณะที่พูดนั้น เช่น เขาพึ่งไป, เพิ่ง ก็ว่า; ใช้ประกอบหลังคำ อย่า เป็น อย่าพึ่ง หมายความว่า ห้ามไม่ให้กระทำในขณะนั้น เช่น อย่าพึ่งไป อย่าพึ่งกิน, เพิ่ง เพิก หรือ เพ่อ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

พนัก

น. เครื่องสำหรับพักสำหรับพิง เช่น พนักเก้าอี้.
 พจนานุกรมไทย

ตะเคียว

น. อาการที่ลูกบาศก์หรือลูกเต๋าเป็นต้นพิงตะแคงไม่ลงหน้าเรียบ.
 พจนานุกรมไทย

ยืน

ก. ตั้งอยู่ เช่น เสายืนเรียงเป็นแถว, เอาเท้าเหยียบพื้นแล้วตั้งตัวให้ตรงขึ้นไป. ว. นาน, ยาว เช่น อายุยืน, ยืด เช่น คบกันยืนนาน; คงอยู่, อยู่กับที่ไม่เปลี่ยนแปลง เช่น ยืนคำ; คงเดิม เช่น พิพากษายืน; ยาวเป็นแนวตรงเข้าไป เช่น ที่ดินยืนเข้าไป ๓ เส้น.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด