ค้นเจอ 767 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปลายฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฟ้า

น. ส่วนเบื้องบนที่มองเห็นครอบแผ่นดินอยู่ เช่น ดาวเต็มฟ้า, อากาศ เช่น ฟ้าครึ้ม ยิงปืนขึ้นฟ้า; สวรรค์ เช่น นางฟ้า ฟ้าดินเป็นพยาน; (กลอน) เจ้าฟ้า. ว. สีน้ำเงินอ่อนอย่างสีท้องฟ้าในเวลามีแดด เรียกว่า สีฟ้า.

นภา

ฟ้า ท้องฟ้า

ปลาย

[ปฺลาย] น. ตอนยอด, ตอนที่สุด.

ล้นฟ้า

ว. มากมายสุดคณานับ เช่น รวยล้นฟ้า.

ว่ายฟ้า

(วรรณ) ก. เคลื่อนไปในอากาศ เช่น ไก่ฟ้าวานว่ายฟ้า หาวหน หาสมรมายล เถื่อนท้องฯ. (ตะเลงพ่าย).

สุดขอบฟ้า

ว. ไกลมากที่สุด เช่น ต่อให้หนีไปอยู่สุดขอบฟ้า ก็จะตามให้พบ, สุดหล้าฟ้าเขียว ก็ว่า.

ปลายอ้อปลายแขม

(สำ) ว. ที่ยังอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้, ที่ยังอยู่ห่างไกล.

บานปลาย

(สำ) ก. ขยายออกไปมากกว่าที่ตั้งใจไว้เดิม, ขยายเรื่องเล็กให้กลายเป็นเรื่องใหญ่โตออกไป; ใช้เงินเกินกว่าที่ประมาณหรือกำหนดไว้.

ปลายแถว

น. คนที่อยู่ท้ายแถว, โดยปริยายหมายถึงผู้น้อย, ผู้ที่มีความสำคัญน้อย, หางแถว ก็ว่า.

มือปลาย

(ศิลปะ) น. ผู้ที่ลงมือตกแต่งงานเป็นคนสุดท้าย.

แถน

น. เทวดา, ฟ้า.

นภา

(กลอน) น. ฟ้า.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ