ผลการค้นหา

นอนกรน* *นอนกรน *นอนกรน*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 252 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "นอนกรน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา นอนก้น, นอนกิน, นอนโรง, นอนวัน, ไอกรน

กรน

[กฺรน] ก. หายใจมีเสียงดังในลำคอขณะหลับ เหตุลิ้นตกจุกคอหอยหรือลิ้นตกจุกคอหอยและลิ้นไก่กับเพดานอ่อนสั่น.
 พจนานุกรมไทย

ขน

(ถิ่น-พายัพ) ก. กรน เช่น คนนอนหลับขน ว่า คนนอนหลับกรน.
 พจนานุกรมไทย

นอน

ก. เอนตัวลงกับพื้นหรือที่ใด ๆ, อาการที่สัตว์เอนตัวลงกับพื้นเพื่อพักผ่อนเป็นต้นหรือยืนหลับอยู่กับที่, อาการที่ทำให้ของสูง ๆ ทอดลง เช่น เอาเสานอนลง, อาการที่พรรณไม้บางชนิด เช่น จามจุรี ผักกระเฉด ไมยราบ หลุบใบในเวลาใกล้จะสิ้นแสงตะวัน. ว. ลักษณะที่ตรงข้ามกับ ยืน หรือ ตั้ง เช่น แนวนอน แปนอน.
 พจนานุกรมไทย

กราบ

[กฺราบ] (โบ) ก. นอน เช่น เถ้าก็กราบกรนอึงอยู่นั้น. (ม. คำหลวง กุมาร).
 พจนานุกรมไทย

บรรทม

นอน

กริยา

จำวัด

นอน

พระสงฆ์

จำวัด (ใช้กับพระสงฆ์)

นอน

พระยี่ภู่

ที่สำหรับนอน, เบาะรองนอน, ฟูกนอน

ฟี่,ฟี้

ว. เสียงอย่างเสียงลมรั่วออกจากที่อัดลมไว้ เช่น เสียงปล่อยลมดังฟี้ นอนกรนฟี้.
 พจนานุกรมไทย

เอนกาย,เอนตัว,เอนหลัง

ก. นอน.
 พจนานุกรมไทย

พระแท่นบรรทม

เตียงนอน

เครื่องใช้ทั่วไป

พระบรรจถรณ์

ฟูกนอน

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด