ค้นเจอ 1,236 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ต้นพลับ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ต้นฉบับ

พลับ

[พฺลับ] น. ชื่อไม้ต้นชนิด Diospyros malabarica Kostel. var. siamensis (Hochr.) Phengklai ในวงศ์ Ebenaceae คล้ายตะโก ผลกินได้, มะพลับ ก็เรียก.

มะพลับ

[-พฺลับ] ดู พลับ.

ต้น

น. ลำของต้นไม้, เป็นชื่อรวมทั่วไปของต้นไม้และพืชผักต่าง ๆ เช่น ต้นมะขาม ต้นสัก ต้นหญ้า ต้นผักชี ต้นข้าว, ลักษณนามว่า ต้น เช่น มะม่วงต้นหนึ่ง ผักชี ๒ ต้น; เรียกผู้ที่นับกันว่าเป็นผู้เริ่มต้นวงศ์สกุลว่า ต้นวงศ์ ต้นสกุล; (ถิ่น-ปักษ์ใต้) คำนำหน้าชื่อพระภิกษุสามัญ; เบื้องต้นของสิ่งที่มีลักษณะกลมยาว เช่น ต้นขา ต้นแขน; ตอนแรก ๆ เช่น ต้นสัปดาห์ ต้นเดือน ต้นปี; ใช้ประกอบหน้าคำอื่น แปลว่า ผู้ที่ได้รับความไว้วางใจให้มีหน้าที่รักษาสิ่งของหรือทำกิจการประจำ เช่น ต้นกุญแจ ต้นห้อง; ชื่อเพลงไทยจำพวกหนึ่ง มีชื่อขึ้นต้นด้วยคำว่า ต้น เช่น ต้นเพลงฉิ่ง ต้นเพลงยาว ต้นเพลงรำ. (ดึกดำบรรพ์). ว. แรก เช่น หน้าต้น; แรกเริ่ม เช่น แต่ต้น; เนื่องในพระเจ้าแผ่นดิน เช่น ประพาสต้น กฐินต้น ช้างต้น ม้าต้น.

เริ่มต้น

ก. ตั้งต้น, ขึ้นต้น, เช่น เขาเริ่มต้นถักเสื้อตัวใหม่แล้ว ครูเริ่มต้นแต่งคำประพันธ์.

ต้นปาริฉัตร, ต้นปาริชาติ

ต้นทองกวาว, ต้นทองหลาง

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

ต้นปาริชาติ

ต้นทองกวาว, ต้นทองหลาง

คำสุภาพ

ที่มา

น. ต้นเค้า, ต้นกำเนิด.

จำเดิม

บ. แต่ต้น, เริ่มแรก, แรก.

ต้นจะเกรง

ต้นเหงือกปลาหมอ

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

ต้นหนามรอบข้อ

ต้นพุงดอ

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

ต้นอเนกคุณ

ต้นตำแย

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

พระพาหา

ต้นแขน


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ