ค้นเจอ 182 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้เลน,โคลน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เลน

น. ดินเปียกเหลวจนปั้นไม่ได้ เช่น โกยเลนลอกท้องร่อง.

ปลัก

[ปฺลัก] น. แอ่งที่เป็นโคลนเลน เช่น ปลักควาย.

โคลน

[โคฺลน] น. ดินเหลว.

ขี้

ก. กิริยาที่ถ่ายกากอาหารออกทางทวารหนัก, ถ่ายอุจจาระ, ราชาศัพท์ว่า ลงพระบังคนหนัก. น. กากอาหารที่ร่างกายไม่ต้องการแล้วขับถ่ายออกทางทวารหนัก, อุจจาระ, สิ่งที่ร่างกายขับถ่ายออกมาเกรอะกรังอยู่ เช่น ขี้ไคล ขี้รังแค ขี้หู ขี้ตา, โดยปริยายหมายความถึงสิ่งที่ไม่ต้องการ เช่น ขี้ตะกั่ว, เศษหรือกากที่ออกมาจากสิ่งนั้น ๆ เช่น ขี้กบ ขี้เลื่อย. ว. ใช้ประกอบหน้าคำที่แสดงความหมายในทางที่ไม่ดี เช่น ขี้เกียจ ขี้เหนียว, หรือมักเป็นเช่นนั้น เช่น ขี้หัวเราะ ขี้ขอ.

สาดโคลน

[-โคฺลน] (สำ) ก. ใส่ร้ายป้ายสี.

หล่ม

[หฺล่ม] น. ที่มีโคลนลึก, ที่ลุ่มด้วยโคลนลึก. ว. มีโคลนลึก, ลุ่มด้วยโคลนลึก.

ลอกเลน

ก. โกยเลนขึ้น.

ทุ่ง

น. ขี้. ก. ขี้.

เห็นช้างขี้ ขี้ตามช้าง

(สำ) ก. ทำเลียนแบบคนใหญ่คนโตหรือคนมั่งมีทั้ง ๆ ที่ตนไม่มีกำลังทรัพย์หรือความสามารถพอ, มีความหมายอย่างเดียวกับ เห็นเขาขึ้นคานหาม เอามือประสานก้น หรือเห็นเขาขึ้นคานหาม เอามือประสานรัดก้น.

เปือกตม

น. เลนตมที่ละเอียด.

มูล

ขี้ของสัตว์

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

มูลดิน

ขี้ดิน

สัตว์และเบ็ดเตล็ด


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ