ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เถ้า.
น. สิ่งที่เป็นผงละเอียดของสิ่งที่เหลือจากไฟเผามอดแล้ว, ขี้เถ้า ก็ว่า.
ว. แก่, มีอายุมาก, โดยมากใช้ เฒ่า.
น. ไม้ที่เผาแล้วจนสุกมีสีดำ โดยมากสำหรับใช้เป็นเชื้อเพลิง.
น. ชื่อไม้ยืนต้น. (พจน. ๒๔๙๓).
เถ้ากระดูก
ร่างกาย
ก. เผาไม้จนสุกมีสีดำเพื่อใช้เป็นเชื้อเพลิง.
น. ถ่านสำหรับวาดเขียน ทำขึ้นจากไม้เนื้ออ่อนชิ้นเล็ก ๆ ที่เผาหรืออบด้วยความร้อนจนเป็นสีดำสนิท มีทั้งชนิดเป็นแท่งและเป็นผง.
น. เถ้า, เขม่า.
(โบ) น. เถ้า.
น. กองเถ้าที่ไม่มีถ่านไฟ แต่ยังมีความร้อนระอุอยู่, เท่ารึง ก็ใช้.