ค้นเจอ 193 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกหัก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หัก

ก. พับงอ, พับงอหรือทำให้พับให้งอเพื่อให้ขาดหรือหลุดออกจากกัน; เอาออกจากจำนวนที่มีอยู่ เช่น หักจำนวนเงิน; ถูกตีอย่างแรงจนงงม่อยไป (ใช้แก่ไก่); เลี้ยวอย่างกะทันหัน เช่น หักหัวเรือ หักพวงมาลัย; เรียกแต้มลูกเต๋า ๓ ลูก ที่ขึ้นแต้ม ๑ ๒ ๓ ตามลำดับ ถือว่าเป็นแต้มเลวที่สุด.

กระดูก

น. โครงร่างกายมีลักษณะแข็ง, ส่วนใดส่วนหนึ่งของโครงร่างกาย; เรียกผลไม้ที่มีเนื้อน้อยเช่น มะปรางว่า มะปรางกระดูก.

กระดูก

น. ชื่อโกฐชนิดหนึ่ง เรียกว่า โกฐกระดูก. (ดู [[โกฐกระดูก]]).

กระดูก

(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว.

พระอัฐิ

กระดูก

ร่างกาย

พระบรมอัฐิ,บรมอัฐิ(พระราชา) พระอัฐิ(เจ้านาย)

กระดูก

หักลำ

(สำ) ว. ทำให้เสียท่าหรือเสียเหลี่ยม.

พระอังคาร, พระสรีรางคาร

เถ้ากระดูก

ร่างกาย

พระอังสัฐิ

กระดูกไหล่

ร่างกาย

พระหนุฐิ

กระดูกคาง

ร่างกาย

พระคีวัฐิ

กระดูกคอ

ร่างกาย

พระพาหัฐิ

กระดูกแขน

ร่างกาย


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ