ผลการค้นหา

กระดูกต้นขา* *กระดูกต้นขา *กระดูกต้นขา*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,650 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กระดูกต้นขา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พระอูรัฐิ

กระดูกขา

ร่างกาย

หัวเข่า

น. อวัยวะตรงที่ปลายกระดูกต้นขากับหัวกระดูกแข้งต่อกัน, เข่า ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

พระอูรุ

ต้นขา โคนขา ขาอ่อน

ร่างกาย

กระดูก

น. โครงร่างกายมีลักษณะแข็ง, ส่วนใดส่วนหนึ่งของโครงร่างกาย; เรียกผลไม้ที่มีเนื้อน้อยเช่น มะปรางว่า มะปรางกระดูก.
 พจนานุกรมไทย

กระดูก

น. ชื่อโกฐชนิดหนึ่ง เรียกว่า โกฐกระดูก. (ดู [[โกฐกระดูก]]).
 พจนานุกรมไทย

กระดูก

(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว.
 พจนานุกรมไทย

พระอัฐิ

กระดูก

ร่างกาย

พระบรมอัฐิ,บรมอัฐิ(พระราชา) พระอัฐิ(เจ้านาย)

กระดูก

ต้นพระหนุ

ขากรรไกร ขากรรไตร หรือขาตะไกร

ร่างกาย

ขากรรไกร

[-กันไกฺร] น. กระดูกต้นคางที่อ้าขึ้นอ้าลง มีลักษณะอย่างกรรไกร, ขากรรไตร หรือ ขาตะไกร ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ขา

น. อวัยวะตั้งแต่ตะโพกถึงข้อเท้า สำหรับยันกายและเดินเป็นต้น (ไทยถิ่นอื่น ขา หมายความตั้งแต่ตะโพกถึงเข่า); สิ่งของซึ่งมีลักษณะคล้ายขาสำหรับยันหรือรองรับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เช่น ขาโต๊ะ ขาเก้าอี้ ขาตั้ง; เรียกส่วนที่ยื่นออกไปจากส่วนใหญ่เหมือนรูปขา เช่น ขากางเกง.
 พจนานุกรมไทย

ขา

น. พวก, ฝ่าย, เช่น ขานักเลง ขาเจ้าชู้; เรียกผู้ร่วมเล่นการพนันเช่นไพ่ว่า ขา; คราว, เที่ยว, เช่น ขากลับ ขาเข้า ขาออก; (โบ) สลึง, ใช้เฉพาะราคาทองคำที่คิดเป็นราคาเงินบาท เศษที่เป็นสลึงเรียกว่า ขา เช่น ทองคำหนัก ๑ บาท เป็นราคาเงิน ๘ บาท ๒ สลึง เรียกว่า ทองเนื้อแปดสองขา ถ้าเป็นราคาเงิน ๘ บาท ๓ สลึง เรียกว่า ทองเนื้อแปดสามขา.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด