ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 25 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*จมูก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา จมูก

ขื่อจมูก

น. แกนกลางระหว่างช่องจมูก.
 พจนานุกรมไทย

โครงจมูก

น. กระดูกจมูก.
 พจนานุกรมไทย

จมูก

[จะหฺมูก] น. อวัยวะส่วนหนึ่งที่ยื่นออกมา อยู่เหนือปาก มีรู ๒ รู สำหรับดมกลิ่นและหายใจเข้าหายใจออก, (ปาก) ตมูก ก็ว่า, ราชาศัพท์ว่า พระนาสิก, โดยปริยายเรียกสิ่งที่ยื่นออกมาคล้ายจมูก, เรียกสิ่งที่เจาะเป็นรู ๒ รูเพื่อร้อยเชือกเป็นต้น เช่น จมูกซุง. (ข.จฺรมุะ).
 พจนานุกรมไทย

จมูกข้าว

น. ส่วนปลายของเมล็ดข้าวที่ติดกับก้านดอก เป็นส่วนที่ต้นอ่อนงอก.
 พจนานุกรมไทย

จมูกปลาหลด,จมูกปลาไหล

ดู กระพังโหม.
 พจนานุกรมไทย

จมูกมด

(สำ) ว. ที่ไหวตัวหรือรู้ตัวทันเหตุการณ์, บางทีใช้เข้าคู่กับคำ หูผี เป็น หูผีจมูกมด.
 พจนานุกรมไทย

จมูกวัว

น. ท่อที่ต่อจากสูบไปเป่าเปลวไฟไปท่วมเบ้า.
 พจนานุกรมไทย

จมูกหลอด

ดู ตะพาบ, ตะพาบนํ้า.
 พจนานุกรมไทย

จูงจมูก

ก. อาการที่จับเชือกที่สนตะพายจมูกวัวควายแล้วจูงไป, โดยปริยายใช้แก่คนว่า ถูกจูงจมูก หมายความว่า ถูกเขาชักนำไปโดยไม่ใช้ความคิดของตน.
 พจนานุกรมไทย

เจาะจมูก

ก. เจาะด้านหัวและท้ายของซุงเป็นรูปสามเหลี่ยมคล้ายจมูกห่างจากหัวไม้ประมาณ ๗๕ เซนติเมตร กว้างประมาณ ๑๒.๕ เซนติเมตร แล้วเอาลวดหรือหวายร้อยเข้ากับคานแพซึ่งเป็นไม้ยาว ๆ ขวางลำกับท่อนซุงเพื่อผูกเป็นแพ.
 พจนานุกรมไทย

เตะจมูก

ก. ได้กลิ่นอย่างแรง.
 พจนานุกรมไทย

พึ่งจมูกคนอื่นหายใจ

(สำ) ก. อาศัยผู้อื่นมักไม่สะดวก, ยืมจมูกคนอื่นหายใจ หรือ เอาจมูกผู้อื่นมาหายใจ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด