ค้นเจอ 177 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*กร."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา กรี, กระ, กรม, กรำ, กรร, กรน

กร

[กอน] น. มือ (มักใช้ในบทประพันธ์); แขน เช่น เจ้างามกรอ่อนดังงวงเอราวัณ. (กลบท). (ป., ส.).

กร

[กอน] น. ผู้ทำ, ใช้ประกอบเป็นส่วนหลังของสมาส เช่น กรรมกร เกษตรกร. (ป.).

กร

[กอน] น. แสง, ใช้ประกอบเป็นส่วนหลังของสมาส เช่น รัชนีกร. (ป.).

กรลุมพาง

[กระ-] (โบ) น. กระลุมพาง, กลองหน้าเดียว, เช่น ปี่จีนโสดสรในใดต่าง ทงงกรลุมพางพอฟงง. (ม. คำหลวง มหาราช).

พระกร

แขน

ร่างกาย

ปลายแขน คือตั้งแต่ข้อศอกถึงข้อมือ

นรากร

น. คน, หมู่คน.

กรสาปน,กรสาปน์

[กฺระสาบ] (แบบ) น. กระษาปณ์ เช่น แลพราหมณ์น้นนได้ทองร้อยกรสาปน เปนลาภด้วยเดอรขอทานทุกวันวารแก่มหาชนทงงหลายบมิขาดเลย. (ม. คำหลวง ชูชก). (ส. การฺษาปณ).

พระนขา , พระกรชะ

เล็บ

ร่างกาย

ข้อพระกร , ข้อพระหัตถ์

ข้อมือ

ร่างกาย

กระลุมพาง

น. กลองหน้าเดียว, โบราณเขียนเป็น กรลุมพาง ก็มี.

ศูกร

[-กอน] น. หมู. (ส.; ป. สูกร).

กรสานต์

[กฺระ-] (โบ; กลอน) ว. กระสานติ์, สงบ, ราบคาบ, เช่น ดำรงกรษัตรให้กรสานต์. (ยวนพ่าย).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ