ค้นเจอ 127 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "ผู้เป็นใหญ่"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มุข

มุข

มุข

หน้า, ปาก; ทาง; หัวหน้า, หัวข้อ. (ไทย) ส่วนของตึกหรือเรือนที่ยื่นออกมาจากส่วนใหญ่ มักอยู่ด้านหน้า, มุข(ตลก)

พรหมจารี

พฺรหฺมจารี, พฺรหฺมจาริณี

พฺรหฺมนฺ+จารินฺ

ผู้มีความประพฤติอันประเสริฐ. (ไทย) หญิงที่ยังบริสุทธิ์ ยังไม่มีเพศสัมพันธ์กับผู้อื่น.

การ

การ

การ

การกระทำ, ผู้ทำ, หน้าที่

ทีปังกร

ทีปงฺกร

ทฺวีป+กร

ผู้ที่ทำที่พึ่ง, พระนามของพระพุทธเจ้า

ทุรราช, ทรราช

ทุรราช

ทุสฺ+ราชนฺ

พระราชาชั่ว, ผู้ปกครองชั่ว

บัณฑิต

ปณฺฑิต

ปณฺฑิต

ผู้รู้, ผู้ทรงความรู้, คนฉลาด

เปรต

เปต

เปฺรต

ผู้ที่ตายไปแล้ว, สัตว์อบายประเภทหนึ่ง มีหลายชนิด

มุนี

มุนิ

มุนิ

ผู้รู้, นักปราชญ์, ฤษี, พระสงฆ์

ยาจก

ยาจก

ยาจก

ผู้ขอ. (ไทย) เติม กระ- เป็น กระยาจก บ้าง.

สมัคร

สมคฺค

สมคฺร

ผู้พร้อมเพรียง. (ไทย) เต็มใจ, ปลงใจ, ยินยอมเข้าด้วย

สยมภู, สยัมภู

สยมฺภู

สฺวยมฺภู

พระผู้เป็นเอง (พระอิศวร, พระพุทธเจ้า)

อกตัญญู

อกตญฺญู

อ+กฺฤตชฺญ

ผู้ไม่รู้(คุณที่เขา)ทำ(ให้แก่ตน)แล้ว


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ