บัณฑิต

คำในภาษาไทย

คำบาลีปณฺฑิต

คำสันสกฤตปณฺฑิต

ความหมายผู้รู้, ผู้ทรงความรู้, คนฉลาด

บัณฑิต อ่านว่า

อ่านว่า /บัน-ดิด/

บัณฑิต หมายถึง?

พจนานุกรมไทย บัณฑิต หมายถึง:

[บันดิด] น. ผู้ทรงความรู้, ผู้มีปัญญา, นักปราชญ์, ผู้สําเร็จการศึกษาขั้นปริญญาซึ่งมี ๓ ขั้น คือ ปริญญาตรี ปริญญาโท ปริญญาเอก เรียกว่า บัณฑิต มหาบัณฑิต ดุษฎีบัณฑิต, ผู้มีความสามารถเป็นพิเศษโดยกําเนิด เช่น คนนี้เป็นบัณฑิตในทางเล่นดนตรี. (ป., ส. ปณฺฑิต).

ภาพประกอบ บัณฑิต

เขียนและดูแลโดย Kittipong Intaboot

ผู้ก่อตั้งและผู้ดูแลเนื้อหา WordyGuru ตั้งแต่ปี 2556 วิศวกรซอฟต์แวร์และ Technical Lead (วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น) คนไทยสองภาษาที่ใช้ภาษาอังกฤษในการทำงานทุกวันและเรียนรู้ภาษาอย่างต่อเนื่อง เนื้อหาคำศัพท์คัดกรองด้วยมือและอ้างอิงพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เป็นหลัก

ดูประวัติผู้เขียน นโยบายบรรณาธิการ และแหล่งอ้างอิงทั้งหมด →

หาคำศัพท์ไม่เจอ หรือยังไม่เห็นคำที่ต้องการ?

ช่วยแนะนำคำใหม่ให้เราได้เลย

แจ้งเพิ่มคำ

แสดงความคิดเห็น (0)

โหลดความคิดเห็นล่าสุด...

โปรดเปิดใช้งาน JavaScript เพื่อดูและเขียนความคิดเห็นเปิดหน้าความคิดเห็น