ค้นเจอ 60 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "ก.อ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สุนัข

สุนข

ศุนก

หมา, ""ผู้มีเล็บงาม""

หัตถานึก, หัสดานึก

หตฺถานีก

หสฺตานีก

กองทัพช้าง, พลช้าง (หตฺถี+อนีก)

ดิเรก

อติเรก

อติเรก

เกินหนึ่ง (ใหญ่ยิ่ง, มาก, พิเศษ). (ไทย) อดิเรก ตัด อ.

ภิรมย์

อภิรมฺม

อภิ+รมฺย

ยินดียิ่ง, ดีใจยิ่ง. (ไทย) อภิรมย์ ตัด อ.

นุช

อนุช

อนุ+ช

ผู้เกิดภายหลัง, น้อง. (ไทย) ตัด อ พยางค์หน้าออก.

กักขฬะ

กกฺขล กกฺขฬ

กฐร

แข็ง, กระด้าง, หยาบ

วิสาสะ

วิสฺสาส

วิศฺวาสิก

ความคุ้นเคย

ฐาปนิก

ฐาปนิก

สฺถาปนิก

ผู้ก่อสร้าง, ผู้ออกแบบก่อสร้าง

โอม

โอม

คำที่ประกอบด้วยเสียง 3 เสียง คือ อ อุ ม [อ่านว่า อะ อุ มะ] รวมกัน ฮินดู (พราหมณ์) หมายถึง พระเจ้าทั้ง 3 คือ อ = พระศิวะ อุ = พระวิษณุ ม = พระพรหม; นับถือเป็นคำศักดิ์สิทธิ์, เป็นคำขึ้นต้นของการกล่าวมนต์.

วาสนา (วาด-สะ-หฺนา)

วาสนา

วาสนา

อาการกายวาจา ที่เป็นลักษณะพิเศษของบุคคล สั่งสมมานานจนเคยชินเป็นบุคคลิกเฉพาะ เช่น คำพูดติดปาก การเดินเร็วๆ หรือล่อกแล่ก. (ไทย) อำนาจบุญเก่า, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี มีพ่อแม่ร่ำรวย. ดู วาสนา

กลึงค์ กลิงค์

กลิงฺค

เรียกชาวอินเดียใต้พวกหนึ่งที่มีผิวดำว่า แขกกลิงค์ มาจากแคว้นกลิงคราษฎร์

อสงไขย

อสงฺเขยฺย

อสํเขฺยย

ไม่พึงนับ, (มากจน) นับไม่ถ้วน, จำนวนที่มากมาย; (ทางคณิตศาสตร์ เท่ากับจำนวน โกฏิ20 = 10,000,00020 = 10140)


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ