วิสาสะ คำในภาษาไทย คำบาลีวิสฺสาส คำสันสกฤตวิศฺวาสิก ความหมายความคุ้นเคย 0 0 วิสาสะ หมายถึง? พจนานุกรมไทย วิสาสะ หมายถึง: น. ความคุ้นเคย, ความสนิทสนม; การถือว่าเป็นกันเอง เช่น หยิบของไปโดยถือวิสาสะ. ก. พูดจาปราศรัยอย่างคุ้นเคยกัน เช่น ไม่เคยวิสาสะกันมาก่อน. (ป. วิสฺสาส; ส. วิศฺวาส). ดูทั้งหมด ภาพประกอบ วิสาสะ
