ผลการค้นหา

ค้นเจอ 56 รายการ

เวทนา

ความรู้สึกสุข ทุกข์ ไม่สุขไม่ทุกข์. (ไทย) ความสงสาร.

ศาสตร์

สตฺถ

ศาสฺตฺร

หนังสือ, คัมภีร์, ตำรา. (ไทย) ระบบวิชาความรู้, มักใช้ประกอบหลังคำอื่น เช่น วิทยาศาสตร์.

ศาสตราจารย์ (สาด-ตฺรา-, สาด-สะ-ตฺรา-)

สตฺถาจริย

ศาสตฺราจารฺย

อาจารย์ผู้มีความรู้ในคัมภีร์ ตำรา ศาสตร์. (ไทย บัญญัติ.) ตำแหน่งทางวิชาการชั้นสูงสุดของสถาบันระดับอุดมศึกษา. (มักออกเสียงผิดเป็น สาด-สะ-ดา-จาน)

ศิโรราบ

สิร+ราบ

ศิรสฺ+ราบ

(ไทย) กราบกราน, ยอมอ่อนน้อม, ยอมแพ้และอยู่ใต้อำนาจ, ""หัวก้มราบลงไป"".

สดมภ์

ถมฺภ

สฺตมฺพ สฺตมฺภ

เสา, หลัก. (สะดม เขมร =การปล้นโดยวางยาให้หลับ)

สติ, สมฤดี (สม-รึ-)

สติ

สฺมฺฤติ

ความระลึกได้. (ไทย) เติม ป เป็น สมปฤดี บ้าง.

สังเวช

สํเวชน

ความกระตุ้นให้คิด, ความรู้สึกเตือนสำนึก; ความรู้สึกสลดใจที่ทำให้คิดได้ และนึกถึงสิ่งที่ดีงาม ไม่ประมาท เพียรทำความดี หากสลดใจ แล้วจิตหดหู่ ไม่ใช่ความสังเวช. (ไทย) สลดใจ ทำให้เกิดความสงสาร หรือหดหู่

สัญญี

สญฺญี

สํชฺญินฺ

มีความรู้สึก

สามารถ

สมตฺถ

สมรฺถ

ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้

เสน่ห์

สิเนห, เสฺนห

เสฺนห

ความรัก

โสรจ (โสด)

โสจ

เศาจ

อาบ, สรง, ชำระ, ทำให้สะอาด. (เขมร โสฺรจ)

หฤหรรษ์ (หะ-รึ-หัน)

หทย+หาส

หฤทย+หรฺษ

หฤทัยหรรษ์, ความรื่นเริงยินดีแห่งหัวใจ. (ไทย) ลบ ทัย.

คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด