คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*มร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 56 รายการ

ภมร, ภุมรา

ภมร

ภฺรมร

แมลงผึ้ง

มรณะ

มรณ

มรณ

การตาย, ความตาย. (ไทย) มักนำไปใช้เขียนบอกวันเกิด-ตาย ในงานศพ เช่น ชาตะ-มรณะ (แปลว่า เกิดแล้ว-การตาย) ความจริง ควรใช้ว่า ชาตะ-มตะ (แปลว่า เกิดแล้ว-ตายแล้ว) เพราะเป็นศัพท์กิริยาเช่นเดียวกัน.

มรรค

มคฺค

มารฺค

หนทาง

มรรคนายก

มคฺคนายก

มารฺคนายก

''ผู้นำทาง'' คือ ผู้จัดการทางกุศล หรือ ผู้ชี้แจงทางบุญทางกุศลและป่าวประกาศให้ประชาชนมาทำบุญทำกุศลในวัด.

เมรัย

เมรย

ไมเรย

เหล้าหมัก

เมรุ (เมน), เมรุ- (เม-รุ-)

เมรุ

เมรุ

ชื่อภูเขากลางจักรวาล มียอดเป็นที่ตั้งแห่งเมืองสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ซึ่งพระอินทร์อยู่. (ไทย) ที่เผาศพ.

สมร

สมร

สมร

การรบ, สงคราม.

สมร

สมร

สฺมร (กามเทพ)

หญิงงาม, นางงามซึ่งเป็นที่รัก

อมร, อมรา

อมร

อมร

ผู้ไม่ตาย

โคตรภู (โคด-ตฺระ-พู)

โคตฺรภู

โคตฺรภู

บุคคลผู้ตั้งอยู่ในญาณซึ่งเป็นลำดับอริยมรรค คือกำลังก้าวล่วงพ้นความเป็นปุถุชน เข้าสู่ความเป็นอริยะ = โคตรภูบุคคล; ภิกษุสงฆ์ที่ไม่เคร่งครัดในศาสนา มีวัตรปฎิบัติห่างจากธรรมวินัย แต่ยังมีเครื่องแสดงเพศภาวะอยู่ เช่น ผ้าเหลืองพันคอ (กาสาวกณฺฐา) เป็นต้น ถือตนว่ายังเป็นภิกษุสงฆ์อยู่ เรียกว่า โคตรภูสงฆ์/โคตรภูภิกษุ, สงฆ์ในระยะหัวต่อจะสิ้นศาสนา

โชดึก

โชติก

โชฺยติก

ผู้มีความรุ่งเรือง

โชติ

โชติ

โทฺยติสฺ โชฺยติสฺ

ความรุ่งเรือง, ความสว่าง

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ