ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
นิคฺคาหก
นิคฺราห+ก
ผู้ข่มขี่. (ไทย) ?? ผู้มีวาจาหยาบ (ขอทาน)
สาวก
ศฺราวก
ผู้ฟัง, ศิษย์ของศาสดา
สุนข
ศุนก
หมา, ""ผู้มีเล็บงาม""
หตฺถานีก
หสฺตานีก
กองทัพช้าง, พลช้าง (หตฺถี+อนีก)
กกฺขล กกฺขฬ
กฐร
แข็ง, กระด้าง, หยาบ
วิสฺสาส
วิศฺวาสิก
ความคุ้นเคย
ฐาปนิก
สฺถาปนิก
ผู้ก่อสร้าง, ผู้ออกแบบก่อสร้าง
วาสนา
อาการกายวาจา ที่เป็นลักษณะพิเศษของบุคคล สั่งสมมานานจนเคยชินเป็นบุคคลิกเฉพาะ เช่น คำพูดติดปาก การเดินเร็วๆ หรือล่อกแล่ก. (ไทย) อำนาจบุญเก่า, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี มีพ่อแม่ร่ำรวย. ดู วาสนา
กลิงฺค
เรียกชาวอินเดียใต้พวกหนึ่งที่มีผิวดำว่า แขกกลิงค์ มาจากแคว้นกลิงคราษฎร์
อโยธฺยา
ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้
อสงฺเขยฺย
อสํเขฺยย
ไม่พึงนับ, (มากจน) นับไม่ถ้วน, จำนวนที่มากมาย; (ทางคณิตศาสตร์ เท่ากับจำนวน โกฏิ20 = 10,000,00020 = 10140)