ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
อภิสิทฺธิ
สำเร็จยิ่ง. (ไทย) สิทธิพิเศษ, ข้อได้เปรียบ (privilege).
อโยธฺยา
ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้
อลงฺกรณ
เครื่องประดับตกแต่ง
อจฺฉริย
อาศฺจรฺย
น่าพิศวง, น่าอัศจรรย์; มีความรู้ความสามารถเกินกว่าระดับปรกติมาก, ""(ดีจน)สมควรดีดนิ้วมือ(ให้)""
อปฺปภาคฺย
อลฺป+ภาคฺย
ปราศจากโชค
อปมงฺคล
อลฺปมงฺคล
ปราศจากมงคล (ไม่เจริญตา, ลางร้าย)
อปยส
อลฺปยศ
ปราศจากยศ (เสื่อมชื่อเสียง, ขายหน้า)
อปลกฺขณ
อลฺปลกฺษณ
ปราศจากลักษณะ (ชั่ว, เลวทราม)
อาจิณฺณ
อาจิรฺณ
เป็นปรกติ, ติดเป็นนิสัย, เสมอๆ, เนืองๆ. (ไม่ใช่ อาจินต์)
อาวุโส
อายุษฺมตฺ
คำที่ผู้ใหญ่เรียกผู้น้อย; คำที่พระผู้ใหญ่หรือที่มีพรรษามากกว่า เรียกพระผู้น้อยหรือที่มีพรรษาน้อยกว่า; ความมีอายุมากกว่า หรือมีประสบการณ์ในอาชีพมากกว่า
อาสา
อาศา
ความหวัง, ความปรารถนา. (ไทย) ทำโดยเต็มใจ, สมัครใจ, เสนอตัวทำให้.
อินฺทธนุ
อินฺทฺรธนุ
รุ้งกินน้ำ ""ธนูของพระอินทร์"". (ไทย) เครื่องประดับบ่าเพื่อแสดงยศ; ชื่อลายขอบที่เป็นกระหนก.