ค้นเจอ 220 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*ปร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อภิสิทธิ

อภิสิทฺธิ

อภิสิทฺธิ

สำเร็จยิ่ง. (ไทย) สิทธิพิเศษ, ข้อได้เปรียบ (privilege).

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้

อลงกรณ์

อลงฺกรณ

อลงฺกรณ

เครื่องประดับตกแต่ง

อัจฉริยะ

อจฺฉริย

อาศฺจรฺย

น่าพิศวง, น่าอัศจรรย์; มีความรู้ความสามารถเกินกว่าระดับปรกติมาก, ""(ดีจน)สมควรดีดนิ้วมือ(ให้)""

อัปภาคย์

อปฺปภาคฺย

อลฺป+ภาคฺย

ปราศจากโชค

อัปมงคล

อปมงฺคล

อลฺปมงฺคล

ปราศจากมงคล (ไม่เจริญตา, ลางร้าย)

อัปยศ

อปยส

อลฺปยศ

ปราศจากยศ (เสื่อมชื่อเสียง, ขายหน้า)

อัปลักษณ์

อปลกฺขณ

อลฺปลกฺษณ

ปราศจากลักษณะ (ชั่ว, เลวทราม)

อาจิณ

อาจิณฺณ

อาจิรฺณ

เป็นปรกติ, ติดเป็นนิสัย, เสมอๆ, เนืองๆ. (ไม่ใช่ อาจินต์)

อาวุโส

อาวุโส

อายุษฺมตฺ

คำที่ผู้ใหญ่เรียกผู้น้อย; คำที่พระผู้ใหญ่หรือที่มีพรรษามากกว่า เรียกพระผู้น้อยหรือที่มีพรรษาน้อยกว่า; ความมีอายุมากกว่า หรือมีประสบการณ์ในอาชีพมากกว่า

อาสา

อาสา

อาศา

ความหวัง, ความปรารถนา. (ไทย) ทำโดยเต็มใจ, สมัครใจ, เสนอตัวทำให้.

อินทรธนู (อิน-ทะ-นู)

อินฺทธนุ

อินฺทฺรธนุ

รุ้งกินน้ำ ""ธนูของพระอินทร์"". (ไทย) เครื่องประดับบ่าเพื่อแสดงยศ; ชื่อลายขอบที่เป็นกระหนก.


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ