ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ไกรเทพ, ไตรเทพ
แผ่นดินของเทวดา
ผะ-ไท-เทบ
ผไท, ผะไท
[ผะไท] น. แผ่นดิน. (ข. ไผฺท).
ผะ-ไท
แผ่นดิน
ไผท
N
[เทบ, เทบพะ-] น. เทวดา. (ป., ส. เทว).
นักปราชญ์ของแผ่นดิน
ผะ-ไท-นัด
ผู้เป็นดั่งเพชรของแผ่นดิน
ผะ-ไท-พัด
น. ชื่อเพลงไทยจำพวกหนึ่ง มีชื่อขึ้นต้นด้วยคำว่า เทพ เช่น เทพชาตรี เทพทอง เทพนิมิต เทพบรรทม เทพประทม เทพรัญจวน.
น. สมณศักดิ์พระราชาคณะสูงกว่าชั้นราช ตํ่ากว่าชั้นธรรม เรียกว่า ชั้นเทพ เช่น พระเทพโมลี.
เทบ