โหยกเหยก
[โหฺยกเหฺยก] ว. ไม่อยู่กับร่องกับรอย, ไม่แน่นอน, (ใช้แก่การพูด), เช่น พูดจาโหยกเหยก; โยเย, ขี้อ้อน, ร้องไห้งอแง, (ใช้แก่เด็ก) เช่น เด็กคนนี้โยเยโหยกเหยกจริง.
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา be unsteady, hobble, make a noise, โขยกเขยก, โยโส, โหวกเหวก