ผลการค้นหา

ค้นเจอ 5 รายการ

อุคห,อุคห-,อุคหะ

[อุกคะหะ-] น. การเล่าเรียน. ว. เจนใจ. (ป. อุคฺคห).

อุคหนิมิต

น. “อารมณ์ที่เจนใจ” คือ เป็นวิธีแห่งผู้เพ่งกสิณชำนาญจนรูปที่ตนเพ่งอยู่นั้นติดตาถึงแม้หลับตาเสีย รูปนั้นก็ปรากฏเป็นเครื่องหมายอยู่ รูปที่ปรากฏนี้ เรียกว่า อุคหนิมิต. (ป. อุคฺคหนิมิตฺต; ส. อุทฺคฺรห + นิมิตฺต).

พจนานุกรมไทย