ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา อมาตย์, อำมาตย, อำมาตย-
อมจฺจ
อมาตฺย
ขุนนางผู้ใหญ่. (ไทย) อมาตฺย แปลง อ เป็น อำ.
ผู้ช่วยเหลือ
อำ-หมาด
อำ-หฺมาด
官员
[guān yuán]
朝臣
[cháo chén]
公家
くげ
n
[อำหฺมาดตะยะ-, อำหฺมาด] น. ข้าราชการ, ข้าเฝ้า; ที่ปรึกษา; แผลงมาจาก อมาตย์. (ส. อมาตฺย; ป. อมจฺจ).
ว. คดโกง, ไม่ซื่อตรง. (จ. กังฉิน ว่า อำมาตย์ทุจริต, อำมาตย์ทรยศ).
น. อำมาตย์. (ป.; ส. อมาตฺย).
เสวกามาตย์
N
เหล่าเสวกามาตย์พากันแปลกใจที่พระเจ้าอยู่หัวไม่ได้ออกท้องพระโรงตามปกติ
เสวกและอำมาตย์
[-วะกามาด] น. เสวกและอำมาตย์.