ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา อำมาตย์, ขุนนาง,อำมาตย์, อำมาตย, อำมาตย-, อมาตย์
อมจฺจ
อมาตฺย
ขุนนางผู้ใหญ่. (ไทย) อมาตฺย แปลง อ เป็น อำ.
[อำหฺมาดตะยะ-, อำหฺมาด] น. ข้าราชการ, ข้าเฝ้า; ที่ปรึกษา; แผลงมาจาก อมาตย์. (ส. อมาตฺย; ป. อมจฺจ).
[อำหฺมาดตะยาทิปะไต, อำหฺมาดตะยาทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองที่ขุนนางหรือข้าราชการเป็นใหญ่. (อ. bureaucracy).
ผู้ช่วยเหลือ
อำ-หมาด
อำ-หฺมาด-ตะ-ยะ
อำ-หฺมาด
อำ-หฺมาด-ตะ-ยา-ทิ-ปะ-ไต
อำ-หฺมาด-ตะ-ยา-ทิบ-ปะ-ไต
官员
[guān yuán]
朝臣
[cháo chén]