ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา อำไพพรรณ
ผู้มีผิวพรรณงาม
อำ-พน-พัน
[-พน] ว. มาก, ดาษดื่น, ล้วน, เช่น อำพนไปด้วยแก้วมณี; น่าดู, งาม, งามสล้าง, เช่น ปราสาทอำพน, (โบ) ใช้ว่า อำพล ก็มี เช่น ปราการ สะพาน ถนน อำพลด้วย (ไม้ไหล) ทั้งหลายคำนับ. (จารึกสยาม).
อำ-พน
มากมาย, งาม
ผู้ที่งามอย่างนักปราชญ์
อำ-พน-นัด
งามเลิศ
อำ-พน-ทิบ
ผู้มีเชื้อสายงดงาม
ผู้มีความงาม
อำ-พน-รัก
ผู้มากด้วยเงิน
อำ-พน-รัด
งามประเสริฐสุด
ผู้มีใบหน้างาม
อำ-พน-วัด
[พัน] น. สีของผิว; ชนิด เช่น พรรณพืช พรรณไม้ พรรณสัตว์. (ส. วรฺณ; ป. วณฺณ).