ค้นเจอ 8 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "อบาย,อบาย-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อบาย,อบาย-

[อะบาย, อะบายยะ-] น. ที่ที่ปราศจากความเจริญ; ความฉิบหาย. (ป.).

อบาย

อะ-บาย

อบาย-

อะ-บาย-ยะ

วินิปาติก

น. ผู้ตกอยู่ในอบาย, ผู้ถูกทรมาน. (ป.).

สุคติ

สุคติ

สุคติ

ที่ไปดี (นอกจากอบาย). (ไทย) สวรรค์

เปรต

เปต

เปฺรต

ผู้ที่ตายไปแล้ว, สัตว์อบายประเภทหนึ่ง มีหลายชนิด

ความปรารถนาลามก ไม่ละอาย ไม่เอื้อเฟื้อ เพราะเหตุใด, เขาย่อมสร้างบาป เพราะเหตุนั้น เขาไปสู่อบายเพราะเหตุนั้น

หมวดบุคคล

คนเขลา ไม่มั่นคงในศีล ถูกติเตียนในโลกนี้ และ ละไปแล้วย่อมเสียใจในอบายชื่อว่าย่อมเสียใจในที่ทั้งปวง

หมวดศีล