ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[อะบาย, อะบายยะ-] น. ที่ที่ปราศจากความเจริญ; ความฉิบหาย. (ป.).
อะ-บาย
อะ-บาย-ยะ
น. ผู้ตกอยู่ในอบาย, ผู้ถูกทรมาน. (ป.).
สุคติ
ที่ไปดี (นอกจากอบาย). (ไทย) สวรรค์
เปต
เปฺรต
ผู้ที่ตายไปแล้ว, สัตว์อบายประเภทหนึ่ง มีหลายชนิด
หมวดบุคคล
หมวดศีล