ตัวกรองผลการค้นหา
หรือคุณกำลังค้นหา งัว, หัส,หัส-, หัช, หัส, ห.ว., ศีรษะ, เศียร
ศีรษะ
คำบาลีสีส
คำสันสกฤตศีรฺษ
อักษรย่อโรงเรียนในกรุงเทพมหานคร
เศียร
คำบาลีสิร
คำสันสกฤตศิรสฺ
bulb
แปลว่าหัว (ของต้นไม้), หัว, เหง้า, ก้อน
head
แปลว่าศีรษะ, หัว
nob
แปลว่าหัว, ศีรษะ
pate
konk
แปลว่าหัว, กบาล, ศีรษะ
think-box
แปลว่าหัว, กะโหลก, กบาล
loaf
แปลว่าหัว, สมอง
loaf of bread
กบาล
หมายถึง[กะบาน] น. ส่วนกลางของกะโหลกศีรษะ, หัว, (คำไม่สุภาพ) เช่น ตีกบาล เขกกบาล; แผ่นกระเบื้อง; ลานกลางหมู่บ้าน เรียกว่า กบาลบ้าน; เครื่องเซ่นผีที่ใส่ภาชนะกับตุ๊กตาแล้วนำไปทิ้งที่ทางสามแพร่ง และต่อยหัวตุ๊กตาเสีย เรียกว่า เสียกบาล, เรียกภาชนะที่ใส่เครื่องเช่นนั้น เช่น เอาเหล้าข้าวใส่กบาลออกเซ่นวัก. (ขุนช้างขุนแผน), บางทีใช้ว่า กระบาล เช่น ปรุตรุเคลือบกระบาลหิน. (จารึกวัดโพธิ์). (ป., ส. กปาล ว่า กะโหลกหัว).
กระบาล
หมายถึง[-บาน] น. ส่วนกลางของกะโหลกศีรษะ, หัว, (คำไม่สุภาพ) เช่น ตีกระบาล เขกกระบาล, (โบ) เขียนเป็น กระบาน ก็มี เช่น เพิกหนังทังผมนั้นออกเสียแล้วเอากรวดทรายขัดกระบานศีศะชำระให้ขาวเหมือนพรรณศรีสังข์. (สามดวง); แผ่นกระเบื้อง; ลานกลางหมู่บ้าน เรียกว่า กระบาลบ้าน. (แผลงมาจาก กบาล).
