ค้นเจอ 626 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ยามบ่าย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ยามบ่าย

ยามบ่าย

afternoon

ตอนบ่าย, บ่าย, ยามบ่าย, จวนเย็น, หลังบ่าย

N

บ่าย

น. เวลาในระหว่างเที่ยงกับเย็น. ก. คล้อย เช่น ตะวันบ่าย; หัน, ก้าว; เลี่ยงไป เช่น เฒ่าก็ประดิษฐ์ประดับกายเป็นปะขาวดาบสเบือนบ่ายจำแลงเพศ. (ม. ร่ายยาว ชูชก).

ช่วงบ่าย

午後

ごご

n-adv

บ่าย

下午

[xià wǔ]

บ่าย

ตอนบ่าย, ช่วงบ่าย

下午

[xià wǔ]

turn

บ่าย

V

afternoon

บ่าย

N

ในช่วงสายจนถึงบ่ายเป็นช่วงของการเคลียร์เงินที่รับและจ่ายผ่านบัญชีธนาคาร

ช่วงเวลาหลังเที่ยงถึงเย็น

ยาม,ยาม-

[ยาม, ยามะ-] น. ชื่อส่วนแห่งวัน ยามหนึ่งมี ๓ ชั่วโมง รวมวันหนึ่งมี ๘ ยาม; ในบาลีแบ่งกลางคืนเป็น ๓ ยาม ยามหนึ่งมี ๔ ชั่วโมง เรียกว่า ปฐมยาม มัชฌิมยาม และปัจฉิมยาม; (โหร) ช่วงแห่งวัน เป็นเวลายามละชั่วโมงครึ่ง กลางวันมี ๘ ยามตามลำดับคือ สุริยะ ศุกระ พุธะ จันเทา เสารี ครู ภุมมะ สุริยะ กลางคืนมี ๘ ยามตามลำดับคือ รวิ ชีโว ศศิ ศุโกร ภุมโม โสโร พุโธ รวิ; คราว, เวลา, เช่น ยามสุข ยามทุกข์ ยามเช้า ยามกิน; คนเฝ้าสถานที่หรือระวังเหตุการณ์ตามกำหนดเวลา เช่น แขกยาม ไทยยาม คนยาม, เรียกอาการที่อยู่เฝ้าสถานที่หรือระวังเหตุการณ์เช่นนั้นว่า อยู่ยาม หรือ เฝ้ายาม. (ป.).

ช่วงบ่าย, ตอนบ่ายๆ

下半天

[xià bàn tiān]

เวลาบ่าย ตอนบ่าย

后半天

[hòu bàn tiān]