ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา มนเทียร, palace, มณเฑียร
มนเฑียร, มณเฑียร
มนเทียร
N
มนเทียรบาล
ผู้มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับการปกครองภายในพระราชฐาน
การสืบราชสมบัติให้เป็นไปโดยนัยแห่งกฎมณเทียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์พระพุทธศักราช 2467
การปกครองภายในพระราชฐาน
[มนเทียน] น. เรือนหลวง ใช้ว่า พระราชมนเทียร, โบราณใช้ว่า พระราชมณเฑียร. (ป., ส. มนฺทิร).
[มนเทียนบาน] น. การปกครองภายในพระราชฐาน, เรียกข้อบัญญัติพิเศษเกี่ยวกับพระราชฐาน พระราชวงศ์ และระเบียบการปกครองในราชสำนัก ว่า กฎมนเทียรบาล; ผู้มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับการปกครองภายในพระราชฐาน, โบราณใช้ว่า มณเฑียรบาล.
มน-เทียน
มน-เทียน-บาน
王宫
[wáng gōng]
宫殿
[gōng diàn]
宫廷管理
[gōng tíng guǎn lǐ]
宫廷大臣
[gōng tíng dà chén]