ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-ผะหฺยาบ] ว. พะเยิบพะยาบ.
ばたばた
n
バタバタ
ผะ-เหฺยิบ-ผะ-หฺยาบ
ว. อาการที่โบกหรือกระพือขึ้นลงช้า ๆ (ใช้แก่สิ่งที่เป็นผืนแผ่นบาง ๆ หรือที่อ่อนไหวได้ในตัว), เช่น หลังคาเต็นท์ถูกลมพัดพะเยิบพะยาบ.
เผยิบผยาบ
ADV
ผิวน้ำบางตอนไหวเผยิบผยาบขึ้นลงคล้ายมีตัวอะไรขยับตัวอยู่ข้างล่าง
อาการที่สิ่งที่เป็นแผ่น ไหวอยู่กับที่อย่างเนิบๆ
พะเยิบพะยาบ
ช้างยืนโบกใบหูพะเยิบพะยาบ
อาการไหวอยู่กับที่อย่างเนิบๆ (ใช้แก่สิ่งที่เป็นผืนแผ่นบางๆ หรือที่อ่อนไหวได้ในตัว)
ผ้าที่คลุมสินค้าโดนลมพัดปลิวเผยิบผยาบ
[-ขะหฺยาบ] ว. พะเยิบพะยาบ.
ยุบ
V
ชายโครงของลูกกวางพองออก ยุบเข้าพะเยิบพะยาบจนเห็นได้ชัดเจน
ยอบลง, ทรุดลง, พื้นผิวลดระดับลง
ลอยชาย
หล่อนผัดหน้าขาว นุ่งผ้าหางกระรอกลอยชายไหวพะเยิบพะยาบตามจังหวะเดิน
ว. อาการไหวอยู่กับที่อย่างเนิบ ๆ (ใช้แก่สิ่งที่เป็นผืนแผ่นบาง ๆ หรือที่อ่อนไหวได้ในตัว) เช่น หลังคาสังกะสีที่ตะปูหลุดไม่หมดถูกลมพัดเยิบยาบ ลมพัดผ้าคลุมป้ายปลิวไหวเยิบยาบ, พะเยิบพะยาบ ก็ว่า.