ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา พฤทธิพร, พฤทธิ์
ผู้มีความสมบูรณ์แข็งแรง
พรึก-พน
[พฺรึด] น. ความเจริญ, ความมั่งคั่ง, ความสมบูรณ์, ความอวบ, พฤฒิ ก็ใช้; ในไวยากรณ์หมายถึงเสียงยาวที่สุดของสระต่าง ๆ คือ ในบาลีและสันสกฤตได้แก่ อา เป็นพฤทธิ์ของ อะ เป็นต้น. ก. กระทำสระให้ยาวเช่นนั้น. (ส. วฺฤทฺธิ).
พฺรึด
ความเจริญ
พะ-ริด
ลูกชายผู้มั่งคั่ง
ดะ-ไน-พรึด
ผู้ฉลาดและประเสริฐ
พรม-พรึก
ลูกชายผู้ฉลาด
พรึด-ดะ-ไน
พรึด-ดะ-นุด
เป็นมิ่งขวัญอันสมบูรณ์
พรึก-สี
หญิงสาวผู้มั่งคั่ง
พรึก-สิ-นี
ผู้มั่งคั่งเป็นเลิศ
ยิ่ง-พรึด