ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา กระเษียร, กระเสียร, ทศกัณฐ์, ระเมียร
หัว(ใช้กับพระ)
ร่างกาย
หัว, ศีรษะ
[เสียน] น. หัว เช่น เศียรพระพุทธรูป ทศกัณฐ์มีสิบเศียรยี่สิบกร, ราชาศัพท์ใช้ว่า พระเศียร. (ส. ศิร; ป. สิร); เรียกไพ่ตอง ๓ ใบ พวกเดียวกัน แต่ไม่เหมือนกัน เช่น ๓ คน ๓ นก ๓ ตา ว่า ๑ เศียร.
สิร
ศิรสฺ
หัว
เสียน
กะโหลกศีรษะ กะโหลกพระเศียร
อา-เสียน-ระ
头颅
[tóu lú]
พระพุทธคุณ
N
ข้าพเจ้าขอน้อมกายก้มกราบพระพุทธคุณอันประเสริฐสุดในไตรโลกด้วยเศียรเกล้า
คุณของพระพุทธเจ้าอย่างย่อที่สุดมี 3 ประการ คือ พระบริสุทธิคุณ พระปัญญาคุณ พระกรุณาคุณ
[อาสิระ-, -เสียนระ-] น. การอวยพร. (ส. อาศิสฺ คำนี้เมื่อนำหน้าอักษรตํ่าและตัว ห ต้องเปลี่ยน ส เป็น ร เป็น อาศิร และแผลงเป็น อาเศียร ก็มี; ป. อาสิ ว่า ความหวังดี).
น. ปุ่มนูนของขมวดผมบนเศียรพระพุทธรูป.